กั๊ดอกหมองใจ๋ แหว่งไปเหียแล้ว เจียงใหม่เมืองแก้ว บ่แคล้วโสก๋า ดงป่าไม้ เก๊าใหญ่ใบหนา เขาจวนกั๋นมา ตัดป่าไปเสี้ยง เผื่อมาฮู้หัน มันก่อหมดเกลี้ยง เหลือแต่เพียง เศษไม้ ซ้ำมาแป๋ง แต่งเฮือนเอาไว้ หลายหลังว่าได้ แลนา บ่เต้าแต่นั้น มันมีปัญหา ถมสายธารา น้ำป่าลำห้วย ไจ๊ภาษีแป๋ง ของแปงเสียด้วย ไผบ่หันตวย สักน้อย งืดใจ๋แต๊หนา สังมาต่ำก๊อย บ่ฟังเสียงถ้อย คนใด บ่ยอมหยุดยั้ง บ่ฟังกำไผ ตัดสินใจ๋ไป ไจ๊กฏหมายอ้าง ไผมีปัญหา ก่อฮาจะสร้าง ขุดดอยแป๋งตาง เป่งลึ้ง จาวประจา ปากั๋นมาบึ๊ง ตึงยอมบ่ได้ แลนา บ่เตือนบ่ตั๊ก เขาจักลาสา ไผใหญ่ไหนมา ฮาตึงจะสู้ ปากั๋นมาจ๋า เปิกษานั่งอู้ หาตางออกดู แต๊ตั๊ก ดอยม่อนนี้หนา หมู่ฮาขางฮัก ก่อจักบ่หื้อ ไผควี ดอยสุเทพไธ้ ว่าได้เป๋นศรี ไผเยียะบ่ดี จักมีโต้ษได้ จักมีโต้ษได้ . สายน้ำปิง เวียงพิงค์ฮ่ำไห้ ลูกหลานบ่ได้ลืมลา เตเต๊อะนาอย่าเสียดายเจ้า เต้านี้สู่กั๋นฟังก่อนแลนายเฮย..