เพลงนี้อุ้ยดีดมาอย่างนี้ เป็นเพลงที่อุ้ยรักมากที่สุด ทุกเม็ดทุกลีลามาจากอุ้ย แม้นว่าอุ้ยตายไปแล้วแต่เสียงซึงของอุ้ยยังอยู่ อยู่ในหัวใจของหลานตลอดไป ...เพลงที่ไม่เหมือนใคร อาจเหมือนแค่เพลง แต่ทางบรรเลงต่างโดยสิ้นเชิง ไม่มีใครรู้ว่าเพลงนี้ควรชื่อว่าเพลงอะไรนอกจากอุ้ย อุ้ยเรียกชื่อเพลงนี้ว่า เขมรพายเรือ เพราะเสียงแรกที่ขึ้นเพลงเหมือนกับการขึ้นเพลงเขมรพายเรือจริงๆ แต่ในเพลงหลังจากนั้นคือเพลงล้านนาเพลงหนึ่งที่ดูว่าใครๆก็รู้จัก แต่อย่างไรก็ดีหลานคนนี้ได้เปลี่ยนชื่อเพลงเพื่อรำลึกถึงอุ้ยว่า สายฟ้าฮ่าม อันหมายถึงชื่อวงดนตรีสะล้อซอซึงของอุ้ย อุ้ยที่บรรเลงเพลงในวงสะล้อซอซึงในงานศพของคนอื่นๆจนสายฟ้าฮ่ามทุกงาน จนได้ชื่อและฉายาของวงว่าสายฟ้าฮ่าม และแม้คืนสุดท้ายของการไว้อาลัยศพอุ้ย ลูกหลานทั้งหลายก็มาร่วมกันบรรเลงเพลงสายฟ้าฮ่ามข้ามราตรีจนถึงสายฟ้าฮ่ามย่ำอรุโณทัยและสว่างคาตา เห็นแสงพระสุริยาโผล่พ้นยอดเขา สายฟ้าฮ่ามจะไม่เหลือเพียงตำนาน แต่สายฟ้าฮ่ามชื่อวงดนตรีของอุ้ยจะอยู่ในความทรงจำของคนล้านนาตลอดไป ...นั่นคือเพลงสุดท้ายที่อุ้ยได้ฟัง และนั่นคือเพลงที่หลานยังรักษาแบบแผนทางซึงของนครเชียงรายไว้ตลอดมา ...ไม่แปลกที่จะฟังว่าโศกเศร้า เพราะทุกเสียงที่หลานดีดหลายก็คิดถึงอุ้ย ไม่แปลกที่จะฟังแล้วมีความสุขเพราะทุกเสียงหลานก็บอกอุ้ยว่าเพลงนี้จะยังอยู่จะไม่หายไป ไม่แปลกที่เพลงนี้จะอยู่ในทุกหัวใจที่ได้รับฟัง เพราะหัวใจของคนดีดซึงเพลงนี้ก็คือหัวใจของทุกคนที่ฟังเพลงนี้ ....เพลงสายฟ้าฮ่าม เพลงซึงของพ่ออุ้ยน้อยสิงห์ พรมเทศ ป่าแดดโรงช้าง นครเชียงราย (พิพัฒน์พงษ์ หน่อขัด 17 เม.ย. 2557)